بهار من

بعد از چند ماهی که پاهام رو زمین نبود !! باز هم رسیدیم به اردیبهشت.... اردیبهشت من!

 

مدتیه خیلی این تو من پررنگ شده که حس میکنم - واقعا با تمام وجود حس میکنم - که زندگی خیلی کوتاهه... خیلی خیلی کوتاه! احساس میکنم برای لذت بردن از زندگی خیلی خیلی وقت کمی دارم و برای همین نباید فرصت های به دست اومده برای لذت بردن اززندگی رو بهیچوجه از دست داد! واقعا نباید! برای همین به هیچ تفریحی نه نمیگممممم!! :))

شاید به نظر آینده نگر نبودن برسه ولی همش حس میکنم آدم هایی که دوستشون دارم، کسایی که با اون ها به من خوش میگذره. کسایی که برای من مهم اند و دنیای من با وجود اونهاست که رنگی میشه، اگه فردا دیگه نباشند چی؟؟؟

مثلا بعضی وقت ها وقتی با کسی که برات عزیزه دعوا میکنی و قهر، بد نیست به این فکر کنی که اگه فردا دیگه نباشه چی؟؟ به خودت بگی به این فکر کردی که اون وقت چجوری با این حسرت زندگی میکنی که چرا سعی نکردی بیشتر از حضور اون آدم در کنارت لذت ببری؟؟

وقتی اردیبهشت میشه دوباره به این فکر میکنم که چند تا اردیبهشت دیگه رو فرصت دارم ببینم؟  به قول بچه ها چند تا بهارو دیدی؟؟ :))

میدونم درستش اینه که آدم باید از لحظه حال لذت ببره... از هر کاری که داره انجام میده... ولی من همچنان حس میکنم خیلی فرصت کمی دارم برای لذت بردن از زندگی.... نمیدونم چرا!

غیبگویی با چشم بسته!!

تو مدتی که تجربه کار کردن را داشتم خیلی ها در وهله اول به نظرم دوستای خوبی بودن... آدم های - گاهی "به ظاهر" - شادی که دنیامو رنگی کردند و ازشون خیلی چیزا یاد گرفتم. اما همین دوستای عزیز، خیلی وقتا که بهشون نیاز داشتم نبودند... خیلی وقتا با دهن باز مونده از تعجب رفتنشون رو نگاه کردم و سعی کردم توقعاتم رو کم کنم.

بعد تر یاد گرفتم که با هر آدمی چجوری باشم و چجوری مثل خودش رابطه مو باهاش تنظیم کنم! بعضی آدمها هستند که دوستی هاشون وسعت زیادی داره ولی عمقی نداره... این آدم ها تا یه وجب ازشون دور میشی فراموشت می کنند. گرچه آدم های باحالی هستند و بودن باهاشون لطف خودش رو داره ولی باید فقط به اندازه لحظه حال ازشون انتظار داشت....

ولی بعضی ها هستند که میتونی روشون حساب کنی... دوست های نابی که رابطه ات با اونها یواش یواش شکل میگیره اما به مرور عمیق و عمیق تر میشه.... اینها اگه صد تا دوست دیگه عین تو داشته باشن جوری با تو رفتار می کنند که انگار توی دنیا تو از همه براشون عزیز تری.... و هر وقت هم بهشون نیاز داری آماده اند تا دوستی شونو بهت ثابت کنند....

تعداد این ها کمه اما همون دو سه تا که تو زندگی ممکنه گیرت بیاد یه دنیا می ارزن... قدرشونو بدون رفیق...........